"Van ons, samen" trouwkadoTwee weken geleden trouwden mijn oom met zijn Anne. Voor hun maakte ik dit kistje. Een kistje om herinneringen in te bewaren van hen samen. Ik heb hem beschilderd met nijlpaarden, omdat dit mijn oom's lievelingsdieren zijn. Met kerst maakte ik twee sieradendoosjes (zal er binnenkort een foto van maken & bijvoegen).
Deze objecten maak ik puur als kadootjes en ik zie ze dan dus eigenlijk ook niet als onderdeel van mijn werk. Maar ik wilde deze toch graag delen om te laten zien dat ik naast mijn werken die ik beschouw als beeldende kunst ook zogezegde producten maak. Ik zal deze echter nooit als verkoopobject aanbieden (ik maak ook DVD's, CD's, boeken, rijsttapijt-doe-het-zelfpakketten en die zijn wel te koop), omdat ik ze graag voor speciale gelegenheden maak en aanpas aan wie hem krijgt. En het is vooral gewoon erg leuk om te maken.
Ik word vaak geconfronteerd met de vraag (of de kritiek, het is maar net hoe je het bekijkt) waarom ik geen "verkoopbare kunst" maak. Of waarom ik geen producten laat maken in oplage voor de verkoop. Het komt eigenlijk neer op waarom ik geen ondernemer ben, maar waarom ik een autonoom beeldend kunstenaar ben.
In mij optiek is elke kunst verkoopbaar & onverkoopbaar, net als elk product. Alles hangt af van de vraag ernaar. De vraag naar mijn werk is er, dat hier geen duidelijke bezitwaarde aan zit, mede door zijn tijdelijkheid, maakt het vaak onduidelijk om uit teleggen wat ik nou precies "verkoop". Koen bracht dit zo mooi onder woorden gisteren, hij zei dat ik een ervaring aanbied (een voorstelling, een tijdelijke installatie). Mijn werk verdwijnt, maar er is altijd een moment waarop de toeschouwer mijn werk kan ervaren. Is een ervaring te koop of verkoopbaarder te maken? Ik weet het niet, maar ik blijf het zeker maken.
